«بیشتر بخوانید به فارسی:» دلبستگی ناامن در روابط بزرگسالی — مشاوره در ونکوور
وقتی الگوی انتخاب شریک تکرار میشود
اگر بعد از چندین رابطه متوجه شدهاید که همیشه به سمت آدمهایی کشیده میشوید که در دسترس نیستند، عاطفی نیستند، یا در نهایت شما را ناامید میکنند، شاید مشکل «بدشانسی» نباشد. تحقیقات نشان میدهد که الگوهای دلبستگی که در کودکی شکل گرفتهاند، در انتخاب شریک بزرگسالی نقش اساسی دارند. یک فراتحلیل از ۱۳۲ مطالعه با ۷۱٬۰۱۱ شرکتکننده تأیید کرد که «رابطه منفی بین ناامنی دلبستگی و رضایت از رابطه وجود دارد» (ترجمه از Candel & Turliuc, 2019, p. 190).
چرا «آشنا» با «امن» اشتباه گرفته میشود؟
وقتی در کودکی مراقب اصلی شما ناپایدار بود — گاهی مهربان، گاهی غایب — مغز شما یاد گرفت که عشق یعنی عدم قطعیت. در بزرگسالی، همین حس ناآشنای آشنا شما را به سوی شریکهایی میکشاند که همان الگو را تکرار میکنند. میکولینسر و شیور (۲۰۱۶) توضیح میدهند که دلبستگی بزرگسالان حول دو بعد سازمان یافته است: اضطراب دلبستگی — ترس از طرد و رها شدن — و اجتناب دلبستگی — ناراحتی از نزدیکی و وابستگی.
فراتحلیل لی و چان (۲۰۱۲) از ۷۳ مطالعه نشان داد که «اضطراب بیشتر با تعارض عمومی در روابط ارتباط مثبت دارد» در حالی که «اجتناب بیشتر با رضایت عمومی، پیوند و حمایت عمومی در روابط ارتباط منفی دارد» (ترجمه از Li & Chan, 2012, p. 406). به عبارت دیگر، هر یک از این دو سبک به شکل متفاوتی رابطه را تخریب میکند.
دام اضطرابی-اجتنابی: چرا این دو نفر همیشه همدیگر را پیدا میکنند؟
یکی از رایجترین الگوها، جفت شدن فردی با دلبستگی اضطرابی و فردی با دلبستگی اجتنابی است. فرد اضطرابی تعقیب میکند و نیاز به اطمینانبخشی دارد؛ فرد اجتنابی عقبنشینی میکند. هر چه یکی بیشتر تعقیب کند، دیگری بیشتر فرار میکند. تحقیقات درباره سوگیری اسنادی منفی نشان دادهاند که «افراد با روابط ناامن تمایل دارند رفتارهای دیگران یا علل رویدادها را به صورت منفی تفسیر کنند» (ترجمه از Li, Carnelley, & Rowe, 2022).
آیا این الگو قابل تغییر است؟
بله. یک فراتحلیل از ۳۶ مطالعه نشان داد که «بهبود در امنیت دلبستگی در طول درمان ممکن است با نتایج درمانی بهتر همراه باشد» و «کسانی که امنیت دلبستگی پایینتری قبل از درمان دارند ممکن است نتایج بهتری در درمانی پیدا کنند که بر تعاملات بینفردی و روابط نزدیک تمرکز دارد» (ترجمه از Levy, Kivity, Johnson, & Gooch, 2018, p. 1996).
میکولینسر و شیور (۲۰۱۳) تأیید کردند که «ناامنیهای دلبستگی میتوانند به طور مؤثر در درمان کاهش یابند و حرکت به سوی امنیت دلبستگی بیشتر برای دستیابی به نتایج درمانی مطلوب اساسی است» (ترجمه از p. 606).
مشاوره چگونه کمک میکند؟
ساموئل از رویکردهای IFS (سیستمهای خانواده درونی) و طرحوارهدرمانی استفاده میکند تا بخشهای محافظتی که در کودکی شکل گرفتهاند شناسایی شوند — بخشی که میچسبد، بخشی که دیوار میکشد، بخشی که مراقب خطر است. خود رابطه درمانی به یک تجربه تصحیحی تبدیل میشود.
پرسشهای متداول
آیا دلبستگی ناامن تقصیر والدین است؟
موضوع سرزنش نیست. والدین اغلب خودشان الگوهای دلبستگی خاص خود را دارند. هدف درمان فهمیدن الگو و تغییر آن است، نه مقصر دانستن کسی.
آیا بعد از ۳۰ یا ۴۰ سالگی هم میشود سبک دلبستگی را تغییر داد؟
بله. شواهد نشان میدهد که الگوهای دلبستگی در هر سنی قابل تغییر هستند (Levy et al., 2018).
آیا ICBC یا CVAP هزینه مشاوره مربوط به مشکلات دلبستگی را پوشش میدهد؟
بله. اگر تصادف یا جرم خشونتآمیز الگوهای دلبستگی قبلی را فعال کرده باشد، مشاوره پوشش داده میشود.
آیا جلسات به فارسی برگزار میشود؟
بله. تمام خدمات — مشاوره، IFS، طرحوارهدرمانی و نوروفیدبک — به فارسی و انگلیسی ارائه میشود.
آمادهاید الگوی انتخاب شریکتان را بشناسید و تغییر دهید؟
تماس یا پیام: 604-721-0604 · واتساپ · drsamuel.ca/book-a-call/
از 7 صبح تا 9 شب، فقط با تعیین وقت قبلی.
«این مقاله با همکاری ویراستاری متخصص نوشته شده است.»
References
Candel, O. S., & Turliuc, M. N. (2019). Insecure attachment and relationship satisfaction: A meta-analysis of actor and partner associations. Personality and Individual Differences, 147, 190–199. https://doi.org/10.1016/j.paid.2019.04.037
Levy, K. N., Kivity, Y., Johnson, B. N., & Gooch, C. V. (2018). Adult attachment as a predictor and moderator of psychotherapy outcome: A meta-analysis. Journal of Clinical Psychology, 74(11), 1996–2013. https://doi.org/10.1002/jclp.22685
Li, D., Carnelley, K. B., & Rowe, A. C. (2022). Insecure attachment orientation in adults and children and negative attribution bias: A meta-analysis. Personality and Individual Differences. https://doi.org/10.1016/j.paid.2022.111886
Li, T., & Chan, D. K.-S. (2012). How anxious and avoidant attachment affect romantic relationship quality differently: A meta-analytic review. European Journal of Social Psychology, 42(4), 406–419. https://doi.org/10.1002/ejsp.1842
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2013). An attachment perspective on therapeutic processes and outcomes. Journal of Personality, 81(6), 606–616. https://doi.org/10.1111/j.1467-6494.2012.00806.x
Mikulincer, M., & Shaver, P. R. (2016). Attachment in adulthood: Structure, dynamics, and change (2nd ed.). Guilford Press.
«این مقاله خلاصهای از منابع ذکرشده و صرفاً برای اطلاع عمومی است و جایگزین مشاوره، ارزیابی فردی یا توصیه پزشکی و حقوقی نیست.»
توجه: این مطلب صرفاً برای آشنایی عمومی است و ممکن است نادرستیهایی داشته باشد. تشخیص، درمان، پیشآگهی یا مشاورهٔ حرفهای، بالینی یا حقوقی نیست. خواندن آن هیچ رابطهٔ مشاور–مراجع ایجاد نمیکند. با خواندن این صفحه، با این شرایط موافقت میکنید. متن کامل سلب مسئولیت. در موارد اضطراری با ۹۱۱ تماس بگیرید.
