توجه: این مطلب صرفاً برای آشنایی عمومی است و ممکن است نادرستی‌هایی داشته باشد. تشخیص، درمان، پیش‌آگهی یا مشاورهٔ حرفه‌ای، بالینی یا حقوقی نیست. خواندن آن هیچ رابطهٔ مشاور–مراجع ایجاد نمی‌کند. با خواندن این صفحه، با این شرایط موافقت می‌کنید. متن کامل سلب مسئولیت. در موارد اضطراری با ۹۱۱ تماس بگیرید.
چرا بدنم هنوز فکر می‌کند در خطر است؟
هنگام حمله، مغز هر چیزی را که در آن لحظه حاضر بود به‌عنوان نشانهٔ خطر ثبت می‌کند: تاریکی، صدای قدم از پشت سر، ایستگاه قطار، حتی بوی خاصی. بعد از آن، هر کدام از این نشانه‌ها همان زنگ خطر را به صدا درمی‌آورد، با اینکه خطری در کار نیست. تپش قلب، عرق کردن و میل شدید به برگشتن به خانه از همین‌جا می‌آید.
دوری کردن در کوتاه‌مدت آرامتان می‌کند و برای همین تکرار می‌شود. اول شب‌ها بیرون نمی‌روید، بعد دیگر تنها بیرون نمی‌روید، بعد خرید را هم به دیگران می‌سپارید. هر بار که دوری می‌کنید، مغز نتیجه می‌گیرد که «بیرون واقعاً خطرناک بود» و دایرهٔ زندگی کوچک‌تر می‌شود.
برای مهاجران چه چیزی فرق دارد؟
خیلی از ما به کانادا آمده‌ایم چون فکر می‌کردیم اینجا امن است. حمله در خیابان این باور را می‌شکند و فکرهایی می‌آورد مثل «اشتباه کردم آمدم» یا «اینجا هم جای من نیست». اگر در حمله حرف نژادپرستانه هم شنیده باشید، زخم عمیق‌تر است، چون حس می‌کنید به‌خاطر کسی که هستید هدف قرار گرفته‌اید.
بعضی‌ها به خانواده در ایران چیزی نمی‌گویند تا نگران نشوند، و به اطرافیان اینجا هم نمی‌گویند چون خجالت می‌کشند. تنها ماندن با این تجربه بهبود را کندتر می‌کند.
چه چیزهایی کمک می‌کند؟
- برگشتن تدریجی. فهرستی از موقعیت‌ها از آسان به سخت بنویسید و از آسان‌ترین شروع کنید، مثلاً ده دقیقه پیاده‌روی در روز با یک همراه. آن‌قدر بمانید تا اضطراب خودش پایین بیاید.
- تنفس آرام. دمِ کوتاه و بازدمِ طولانی‌تر به بدن پیام می‌دهد که خطر گذشته است.
- حرف زدن با یک نفر مطمئن. لازم نیست جزئیات را بگویید. کافی است بگویید چه بر شما گذشته است.
- سرزنش نکردن خود. «نباید آن ساعت بیرون می‌رفتم» مسئولیت را از مهاجم به شما منتقل می‌کند. مسئول حمله کسی است که حمله کرده است.
چه وقت مشاوره لازم است؟
اگر بیش از یک ماه گذشته و هنوز کابوس می‌بینید، صحنه ناخواسته جلوی چشمتان می‌آید، از جاهای عادی دوری می‌کنید یا مدام گوش‌به‌زنگ هستید، این‌ها نشانه‌های استرس پس از سانحه است. راهنماهای بین‌المللی برای آن درمان‌های متمرکز بر تروما مثل EMDR را توصیه می‌کنند. ساموئل اول به خواب و آرامش بدن می‌پردازد، بعد خاطره را با EMDR پردازش می‌کند، و در کنار آن برنامهٔ برگشتن تدریجی به بیرون را با شما پیش می‌برد. لازم نیست همهٔ جزئیات را بلند تعریف کنید.
هزینهٔ مشاوره را چه کسی می‌دهد؟
اگر جرم خشن در بریتیش کلمبیا رخ داده، می‌توانید به CVAP درخواست بدهید. مشاوره یکی از مزایای این برنامه است و ساموئل صورت‌حساب را مستقیم برای آن می‌فرستد. دربارهٔ شرایط، مهلت‌ها و روش درخواست اینجا کامل نوشته‌ایم: مشاوره با پوشش CVAP در ونکوور.
پرسش‌های متداول
این ترس خودش خوب می‌شود؟
برای خیلی‌ها در چند هفتهٔ اول کم می‌شود. اگر بعد از یک ماه همان‌قدر شدید است یا بیشتر شده، بهتر است کمک بگیرید.
همسرم می‌گوید «فراموشش کن». چرا نمی‌توانم؟
چون خاطرهٔ تروما مثل خاطرهٔ عادی ذخیره نمی‌شود و با اراده پاک نمی‌شود. درمان کمک می‌کند این خاطره سر جای خودش در گذشته قرار بگیرد.
اعضای خانواده‌ام هم می‌توانند مشاوره بگیرند؟
بله. اعضای نزدیک خانوادهٔ قربانی هم می‌توانند به CVAP درخواست بدهند.
جلسات آنلاین هم دارید؟
بله. اگر فعلاً بیرون آمدن سخت است، می‌شود با ویدیوی امن شروع کرد و بعد حضوری ادامه داد.
تماس رایگان ۲۰ دقیقه‌ای
با شمارهٔ ۶۰۴-۷۲۱-۰۶۰۴ تماس بگیرید یا پیام بدهید. منشی و فرم در کار نیست و خود ساموئل پاسخ می‌دهد. هزینه‌ها و مخارج جلسات توسط ICBC، CVAP، FNHA، IFHP، RCMP، VAC و بیشتر بیمه‌های دیگر پوشش داده می‌شود و صورت‌حساب مستقیماً به شرکت‌های بیمه ارسال می‌شود. اطلاعات بیشتر: مشاوره تروما به فارسی. اگر در خطر فوری هستید با 9-1-1 تماس بگیرید.
این مقاله با همکاری ویراستاری متخصص نوشته شده است.
Sources
- Government of British Columbia. Crime Victim Assistance Program (CVAP). gov.bc.ca
- World Health Organization (2013). Guidelines for the Management of Conditions Specifically Related to Stress.
- Bisson, J. I., et al. (2013). Psychological therapies for chronic PTSD in adults. Cochrane Database of Systematic Reviews. doi:10.1002/14651858.CD003388.pub4
