پرسش‌های متداول سلامت روان مردان — ۵۰ پرسش با پاسخ‌های مبتنی بر شواهد علمی

پرسش‌های متداول سلامت روان مردان

۵۰ پرسش رایج درباره افسردگی، اضطراب، خطر خودکشی، خشم، اعتیاد، پدری، مردانگی و بهبود در مردان — مبتنی بر APA، Movember، WHO و پژوهش‌های همتاداوری‌شده

درباره این راهنما

این راهنما بر اساس پژوهش‌های همتاداوری‌شده از APA Boys and Men Guidelines، بنیاد Movember، WHO، JAMA Psychiatry، Lancet و پژوهش‌های بالینی سلامت روان خاص مردان تهیه شده است. تمام منابع به زبان انگلیسی در پایان صفحه فهرست شده‌اند.

⚠ منابع بحران

اگر افکار خودکشی یا آسیب به خود دارید: ۹۸۸ (آمریکا/کانادا) یا اورژانس محلی. مردان حدود ۷۵٪ مرگ‌های ناشی از خودکشی را در اکثر کشورها به خود اختصاص می‌دهند علی‌رغم گزارش پایین‌تر افسردگی — این بازتاب کم‌تشخیصی، انگ و موانع مراقبت است، نه ناراحتی کمتر. لطفاً تماس بگیرید.

بخش ۱: افسردگی و خلق در مردان

۱. افسردگی در مردان چقدر شایع است؟

شیوع طول عمر افسردگی اساسی در مردان در آمریکا ۹-۱۳٪ تخمین زده می‌شود؛ نرخ زنان تقریباً دو برابر است. اما شواهد نشان می‌دهد افسردگی مردان به دلیل انگ، هنجارهای مردانه و ارائه‌های غیرکلاسیک کم‌تشخیص و کم‌گزارش می‌شود — مردان حدود ۷۵٪ مرگ‌های خودکشی را علی‌رغم نرخ‌های پایین‌تر افسردگی تشخیص‌شده تشکیل می‌دهند [1][2][3].

۲. چرا افسردگی مردانه اغلب نادیده گرفته می‌شود؟

مردان کمتر علائم کلاسیک (غم، گریه) را تأیید می‌کنند و بیشتر علائم برون‌سازی نشان می‌دهند: تحریک‌پذیری، خشم، رفتار پرخطر، مصرف الکل/مواد، شکایات جسمی و کار بیش‌ازحد. ابزارهای تشخیصی که عمدتاً بر اساس نمونه‌های زنانه ساخته شده‌اند ممکن است این ارائه‌ها را کم‌تشخیص دهند [4][5][6].

۳. علائم رایج افسردگی مردان چیست؟

علاوه بر علائم استاندارد DSM-5-TR، مردان بیشتر تحریک‌پذیری/خشم، انزوای اجتماعی، افزایش مصرف الکل یا مواد، رفتار بی‌پروا، اعتیاد به کار، قمار، بازیگری جنسی، شکایات جسمی (کمردرد، گوارشی) و بی‌حسی هیجانی نشان می‌دهند [7][8].

۴. آیا مردان می‌توانند افسردگی پس از زایمان داشته باشند؟

بله. افسردگی پس از زایمان پدری ۸-۱۴٪ پدران جدید را درگیر می‌کند (متاآنالیز Cameron، ۲۰۱۶). خطر در ۳-۶ ماه پس از زایمان به اوج می‌رسد. پیش‌بینی‌کننده‌ها: PPD شریک، کم‌خوابی، استرس مالی و فقدان حمایت از پدر [9][10].

۵. آیا تستوسترون بر خلق مردان اثر می‌گذارد؟

تستوسترون پایین (هیپوگنادیسم) با علائم افسردگی، خستگی و تحریک‌پذیری مرتبط است. برخی مردان با افسردگی مقاوم به درمان و تستوسترون پایین از جایگزینی تستوسترون همراه با داروهای ضد افسردگی سود می‌برند [11][12].

۶. «سندرم مرد تحریک‌پذیر» چیست؟

«سندرم مرد تحریک‌پذیر» (IMS)، پیشنهاد شده توسط Lincoln، به تغییرات خلقی (تحریک‌پذیری، اضطراب، افسردگی) به‌طور بالقوه مرتبط با نوسانات تستوسترون اشاره دارد. شواهد برای IMS به‌عنوان سندرم متمایز محدود است؛ بسیاری از موارد افسردگی یا اضطراب تشخیص‌داده‌نشده هستند [13][14].

۷. آیا «آندروپوز» واقعی است؟

هیپوگنادیسم با شروع دیر (گاهی آندروپوز نامیده می‌شود) کاهش تدریجی تستوسترون در برخی مردان مسن است، با علائم شامل کاهش لیبیدو، تغییرات نعوظ، خستگی، تغییرات خلقی و شکایات شناختی. برخلاف یائسگی، جهانی نیست و آهسته پیشرفت می‌کند [15][16].

۸. ارتباط بیکاری و سلامت روان مردان چیست؟

از دست دادن شغل و بیکاری پیش‌بینی‌کننده‌های قوی افسردگی مردان، اضطراب، سوء مصرف مواد و خودکشی هستند. هویت مردان اغلب با نقش‌های نان‌آور گره خورده است، که از دست دادن شغل را به‌ویژه بی‌ثبات می‌کند. بیکاری طولانی‌مدت خطر افسردگی را دو برابر و خطر خودکشی را چهار برابر می‌کند [17][18].

۹. بازنشستگی چگونه بر سلامت روان مردان اثر می‌گذارد؟

بازنشستگی برای برخی مردان (به‌ویژه با هویت کاری قوی، انزوای اجتماعی) خطر ایجاد می‌کند اما برای دیگران رشد فراهم می‌کند. بازنشستگی غیرارادی ناگهانی، فقدان هدف و کاهش تماس اجتماعی افسردگی را پیش‌بینی می‌کنند [19][20].

۱۰. چرا تنهایی در مردان همه‌گیر است؟

عوامل متعدد: هنجارهای مردانه سنتی که افشای هیجانی را دلسرد می‌کنند، دوستی‌ها اغلب بر اساس فعالیت ساخته می‌شوند نه صمیمیت، محوریت کار، دوستی‌های نزدیک هم‌جنس کمتر در بزرگسالی. گزارش جراح کل آمریکا (۲۰۲۳) مردان بالای ۵۰ را به‌عنوان به‌ویژه متأثر برجسته کرد [21][22].

بخش ۲: خطر خودکشی در مردان

۱۱. چرا نرخ خودکشی در مردان بالاتر است؟

مردان حدود ۷۵-۸۰٪ مرگ‌های خودکشی را در اکثر کشورهای غربی به خود اختصاص می‌دهند علی‌رغم گزارش پایین‌تر افسردگی. «پارادوکس جنسیتی خودکشی»: زنان بیشتر اقدام می‌کنند؛ مردان بیشتر تکمیل می‌کنند. عوامل: روش‌های مرگبارتر، کمک‌جویی پایین‌تر، هنجارهای مردانه سرکوب‌کننده ناراحتی، گسستگی اجتماعی، مصرف الکل و استرس اقتصادی [23][24][25].

۱۲. علائم هشدار خودکشی در مردان چیست؟

صحبت درباره بار بودن، ناامیدی، کناره‌گیری، بخشش دارایی‌ها، رفتار بی‌پروا، افزایش مصرف مواد، آرامش ناگهانی پس از تحریک، تحقیق درباره روش‌ها و اظهارات مستقیم یا غیرمستقیم درباره خودکشی. مردان بیشتر علائم برون‌سازی نشان می‌دهند. خط بحران: ۹۸۸ [26][27].

۱۳. کدام مردان در بالاترین خطر خودکشی هستند؟

گروه‌های بالاترین خطر: مردان میانسال (۴۵-۶۴)، مردان مسن (۷۵+)، مردان بومی، کهنه‌سربازان، مردان با اقدام قبلی، مردان با دسترسی به اسلحه، مردان تازه طلاق‌گرفته، افراد با اختلال مصرف مواد و مردان در مشاغلی مانند ساخت‌و‌ساز، معدن، کشاورزی [28][29][30].

۱۴. چرا کهنه‌سربازان نرخ خودکشی بالا دارند؟

نرخ خودکشی کهنه‌سربازان آمریکا ~۱.۵ برابر بالاتر از غیرکهنه‌سربازان است. عوامل خطر: PTSD، آسیب مغزی تروماتیک، آسیب اخلاقی، استرس انتقال، دسترسی به سلاح، درد مزمن، از دست دادن هویت/جامعه نظامی [31][32].

۱۵. محدودیت روش چیست؟

محدودیت روش — کاهش دسترسی به روش‌های مرگبار (سلاح‌ها، داروها، مکان‌های پرش) — یکی از مؤثرترین استراتژی‌های پیشگیری از خودکشی است. حتی تأخیرهای کوتاه در طی بحران خودکشی به‌طور قابل توجهی مرگ را کاهش می‌دهد [33][34].

۱۶. چگونه می‌توانم به مردی در خطر خودکشی کمک کنم؟

مستقیم بپرسید («آیا به خودکشی فکر می‌کنی؟» — پرسیدن خطر را افزایش نمی‌دهد). بدون قضاوت گوش دهید. در طی بحران با او بمانید. به کاهش دسترسی به روش‌های مرگبار کمک کنید. او را با کمک حرفه‌ای متصل کنید (درمانگر، اورژانس، ۹۸۸). پیگیری کنید [35][36].

۱۷. آیا صحبت درباره خودکشی آن را بدتر می‌کند؟

خیر. مطالعات متعدد تأیید می‌کنند پرسیدن درباره خودکشی خطر را افزایش نمی‌دهد و اغلب آرامش فراهم می‌کند. گفتگوی باز انگ را کاهش می‌دهد. اجتناب از موضوع انزوا را افزایش می‌دهد [37][38].

۱۸. درمان خاص خودکشی چیست؟

درمان‌های مبتنی بر شواهد خاص خودکشی شامل: درمان شناختی برای پیشگیری از خودکشی (CT-SP)، CBT کوتاه (BCBT)، ارزیابی و مدیریت همکارانه خودکشی (CAMS) و رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT). این‌ها در برخی کارآزمایی‌ها اقدامات را ۵۰٪ کاهش می‌دهند [39][40].

۱۹. آیا داروها می‌توانند خطر خودکشی را کاهش دهند؟

لیتیوم خطر خودکشی را در اختلالات خلقی ~۶۰٪ کاهش می‌دهد. کلوزاپین خودکشی را در اسکیزوفرنی کاهش می‌دهد. SSRIها در صورت استفاده مناسب کمک می‌کنند. کتامین اثرات سریع ضد خودکشی نشان داده است [41][42][43].

۲۰. مداخله برنامه‌ریزی ایمنی چیست؟

مداخله برنامه‌ریزی ایمنی (SPI، Stanley و Brown) یک لیست ۶ مرحله‌ای اولویت‌بندی‌شده است که با بیمار توسعه می‌یابد: علائم هشدار، مقابله درونی، حواس‌پرتی، تماس‌های اجتماعی، تماس‌های حرفه‌ای و محدودیت روش. SPI رفتار خودکشی بعدی را ~۴۵٪ کاهش می‌دهد [44][45].

بخش ۳: خشم، اضطراب و اعتیاد

۲۱. چرا مردان بیشتر احتمال دارد خشم را به‌جای غم بیان کنند؟

خشم در بسیاری از فرهنگ‌ها هیجان مردانه «مجاز»‌تری است. مردانی که اجتماعی شده‌اند آسیب‌پذیری را سرکوب کنند، اغلب افسردگی و اضطراب را به‌عنوان خشم یا پرخاشگری بیان می‌کنند. مدل «افسردگی پنهان» Real توصیف می‌کند چگونه مردان ناراحتی را به رفتار برون‌سازی ترجمه می‌کنند [46][47].

۲۲. آیا خشم همیشه مشکل است؟

خیر. خشم سالم بی‌عدالتی را علامت‌دهی می‌کند. مشکل خشم اختلال‌یافته است — مکرر، شدید، طولانی یا به‌طور مضر بیان شده. CBT برای خشم و مهارت‌های DBT درمان‌های مبتنی بر شواهد هستند [48][49].

۲۳. اختلال انفجاری متناوب چیست؟

اختلال انفجاری متناوب (IED) در DSM-5-TR فوران‌های رفتاری مکرر بسیار نامتناسب با تحریک است. شیوع طول عمر ~۷٪. در مردان شایع‌تر است. درمان: CBT، SSRIها و مداخلات ضد خشم [50][51].

۲۴. آیا مردان کمتر از زنان مضطرب هستند؟

زنان اضطراب بالاتر گزارش می‌کنند؛ اما مردان ممکن است کم‌گزارش دهند یا اضطراب را متفاوت تجربه کنند. مردان اغلب اضطراب را به‌عنوان خشم، کنترل، کمال‌گرایی، علائم جسمی یا اجتناب از طریق کار/مواد بیان می‌کنند [52][53].

۲۵. چرا اختلالات مصرف الکل و مواد در مردان بالاتر است؟

مردان شیوع ~۲ برابر بالاتر اختلال مصرف الکل و اختلالات مصرف مواد دارند. دلایل: هنجارهای نوشیدنی، تفاوت‌های زیستی، خوددرمانی افسردگی/اضطراب/تروما، پذیرش اجتماعی نوشیدن مردان و کمک‌جویی پایین‌تر [54][55].

۲۶. «خوددرمانی» چیست و چرا مضر است؟

خوددرمانی به استفاده از مواد برای مدیریت ناراحتی هیجانی اشاره دارد. در حالی که آرامش کوتاه‌مدت فراهم می‌کند، شرایط زیربنایی سلامت روان را بدتر می‌کند، اعتیاد ایجاد می‌کند، خواب و شناخت را مختل می‌کند و خطر خودکشی را افزایش می‌دهد [56][57].

۲۷. آیا مردان بیشتر احتمال دارد به‌طور مشکل‌ساز قمار کنند؟

بله. مردان نرخ ~۲-۳ برابر بالاتر قمار مشکل‌ساز دارند. عوامل خطر: مصرف الکل، افسردگی، ADHD و قرارگیری در قمار. اختلال قمار اکنون در DSM-5-TR است. CBT و انجمن قماربازان گمنام درمان‌های مبتنی بر شواهد هستند [58][59].

۲۸. «اعتیاد به پورن» چیست؟

اختلال رفتار جنسی اجباری (ICD-11) الگوهای مشکل‌ساز اصرار جنسی و رفتارها را توصیف می‌کند. «اعتیاد به پورن» به‌عنوان اختلال متمایز مورد بحث است؛ شواهد موجود نشان می‌دهد استفاده اجباری ایجادکننده ناراحتی واقعی است اما مکانیسم‌ها از اعتیاد مواد متفاوت‌اند [60][61].

۲۹. مصرف استروئید چگونه بر سلامت روان اثر می‌گذارد؟

مصرف استروئید آنابولیک-آندروژنیک (AAS)، شایع‌تر در مردان به‌دنبال افزایش عضله، با اختلالات خلقی، پرخاشگری («خشم استروئیدی»)، افسردگی در حین کناره‌گیری و افزایش خطر خودکشی همراه است. استفاده طولانی‌مدت پس از قطع باعث هیپوگنادیسم می‌شود [62][63].

۳۰. «دیسمورفی عضلانی» چیست؟

دیسمورفی عضلانی، گاهی «بیگورکسیا» نامیده می‌شود، یک اختلال تصویر بدنی است که عمدتاً مردان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، که با اشتغال ذهنی به ناکافی بودن عضلانی علی‌رغم اغلب خوش‌اندام بودن مشخص می‌شود. تحت BDD در DSM-5-TR طبقه‌بندی شده است. CBT درمان اصلی است [64][65].

بخش ۴: مردانگی، پدری و روابط

۳۱. «مردانگی سمی» چیست؟

«مردانگی سمی» جنبه‌های مضر اجتماعی‌سازی مردانه سنتی را توصیف می‌کند: سرکوب هیجانی، سلطه، رقابت‌جویی بیش‌ازحد، ارزش‌زدایی از زنانگی و رد آسیب‌پذیری. راهنماهای ۲۰۱۸ APA این صفات را به‌عنوان عوامل خطر برای سلامت ضعیف ذهنی و فیزیکی شناسایی می‌کنند [66][67].

۳۲. آیا چارچوب‌های «مردانگی سالم» وجود دارد؟

بله. Movember، Men’s Health Network و راهنماهای APA Boys/Men مردانگی سالم را به‌عنوان ادغام شجاعت، مسئولیت، صداقت، ارتباط هیجانی و مراقبت از دیگران بدون محدودیت هیجانی خشک یا سلطه توصیف می‌کنند [68][69].

۳۳. تطابق با هنجارهای مردانه چگونه بر سلامت روان اثر می‌گذارد؟

پرسشنامه تطابق با هنجارهای مردانه Mahalik (CMNI) پایبندی به هنجارهای سنتی را اندازه‌گیری می‌کند (پیروزی، کنترل هیجانی، ریسک‌پذیری، خشونت، قدرت بر زنان). تطابق بالاتر با افسردگی، خطر خودکشی و کمک‌جویی پایین‌تر همبستگی دارد [70][71].

۳۴. پدری چگونه بر سلامت روان مردان اثر می‌گذارد؟

پدری می‌تواند بهزیستی، هدف و رضایت از زندگی را افزایش دهد — یا افسردگی پس از زایمان پدری، کشیدگی نقش و اختلال هویت را برانگیزد. پدری درگیر و حساس به نتایج فرزندان و سلامت روان پدران سود می‌رساند [72][73].

۳۵. تأثیر طلاق بر مردان چیست؟

طلاق تأثیر قابل توجهی بر سلامت روان مردان دارد: افسردگی، اضطراب، مصرف مواد و خطر خودکشی بالا (به‌ویژه در سال اول). از دست دادن تماس والدینی، اختلال شبکه اجتماعی و از دست دادن هویت کمک می‌کند. مردان از درمان و گروه‌های حمایتی سود می‌برند [74][75].

۳۶. مردان چگونه می‌توانند روابط صمیمی سالم داشته باشند؟

پژوهش (Gottman، Real) تأکید می‌کند: خودآگاهی هیجانی، گوش دادن همدلانه، ترمیم پس از تعارض، آسیب‌پذیری بر تدافع، اشتراک بار ذهنی و قدردانی صریح. زوج‌درمانی (EFT، روش Gottman) نتایج خوبی نشان می‌دهد وقتی مردان درگیر می‌شوند [76][77].

۳۷. چرا مردان دوستی‌های نزدیک ندارند؟

بسیاری دارند، اما پژوهش نشان می‌دهد دوستی‌های مردان اغلب پس از ازدواج و فرزندآوری کاهش می‌یابد، بیشتر فعالیت‌محور است تا افشا‌محور. مرکز نظرسنجی زندگی آمریکایی (۲۰۲۱) دریافت ۱۵٪ مردان هیچ دوست نزدیکی گزارش نمی‌کنند [78][79].

۳۸. آیا مردان خشونت خانگی را تجربه می‌کنند؟

بله. داده‌های CDC NISVS نشان می‌دهد ~۱ از ۴ مرد نوعی خشونت فیزیکی را توسط شریک صمیمی تجربه می‌کند؛ ~۱ از ۷ خشونت شدید. بازماندگان مرد با موانع اضافی روبرو هستند: انگ، باور نشدن، خدمات کمتر [80][81].

۳۹. آیا مردان آزار جنسی را تجربه می‌کنند؟

بله. تقریباً ۱ از ۶ مرد آزار یا تعرض جنسی را در طول عمر تجربه می‌کند (متاآنالیز 1in6.org). اثرات شامل PTSD، افسردگی، مصرف مواد، اختلال جنسی و مشکلات رابطه است. خط RAINN: ۱-۸۰۰-۶۵۶-۴۶۷۳ [82][83].

۴۰. هویت LGBTQ+ چگونه بر سلامت روان مردان اثر می‌گذارد؟

مردان همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و کوییر با نرخ‌های بالای افسردگی، اضطراب، اقدام به خودکشی و مصرف مواد به دلیل استرس اقلیت، طرد خانواده، تبعیض و انگ درونی‌شده روبرو هستند. درمان تأییدگر (راهنماهای APA) و ارتباط جامعه محافظ هستند [84][85][86].

بخش ۵: درمان و کمک‌جویی

۴۱. چرا مردان در برابر کمک‌جویی مقاومت می‌کنند؟

موانع: هنجارهای مردانه که کمک‌جویی را با ضعف برابر می‌دانند، انگ، ترس از «شکسته» دیده شدن، فقدان آگاهی از علائم، هزینه مالی، تصور اینکه درمانگران «مردان را درک نمی‌کنند» و محدودیت‌های زمانی [87][88].

۴۲. کدام رویکردهای درمانی برای مردان بهترین کار را می‌کنند؟

رویکردهای مؤثر: CBT عمل‌محور، درمان متمرکز بر مشکل، ACT، درمان روایت‌گری که قدرت را شامل آسیب‌پذیری بازنویسی می‌کند، گروه‌درمانی با مردان دیگر (جنبش Men’s Sheds) و «پل‌های اتحاد» تطبیق درمان با سبک‌های ارتباطی مردان [89][90].

۴۳. «Men’s Shed» چیست؟

Men’s Sheds، که در استرالیا نشأت گرفت، فضاهای جامعه‌ای هستند که مردان دور هم جمع می‌شوند، اغلب حول فعالیت‌های مشترک (نجاری، باغبانی)، با اجتماع «شانه‌به‌شانه» که ارتباط را پرورش می‌دهد و انزوا را کاهش می‌دهد. پژوهش نشان می‌دهد مشارکت افسردگی و تنهایی در مردان مسن را کاهش می‌دهد [91][92].

۴۴. آیا داروهای ضد افسردگی در مردان متفاوت هستند؟

SSRIها، SNRIها و سایر داروهای ضد افسردگی به‌طور مشابه برای مردان و زنان مؤثرند، اگرچه عوارض جنسی (انزال تأخیری، کاهش لیبیدو) نگرانی‌های شایع برای مردان است. بوپروپیون پروفایل عوارض جنسی پایین‌تر دارد [93][94].

۴۵. آیا ورزش به افسردگی مردان کمک می‌کند؟

بله. ورزش اندازه اثر قابل مقایسه با دارو برای افسردگی خفیف-متوسط دارد. برای مردانی که در برابر روان‌درمانی مقاومت می‌کنند، ورزش می‌تواند نقطه ورود کم‌انگ باشد. تمرین مقاومتی، ورزش‌های تیمی و فعالیت در فضای باز فواید خاصی برای مردان نشان می‌دهند [95][96].

۴۶. محل کار چگونه می‌تواند از سلامت روان مردان حمایت کند؟

محل کار می‌تواند: مدیران را برای شناخت علائم هشدار آموزش دهد، گفتگوهای سلامت روان را عادی کند، برنامه‌های کمک کارمند محرمانه ارائه دهد، فرهنگ‌های مضر کار را برطرف کند و صنایع پر-خطر (ساخت‌و‌ساز، معدن) را هدف قرار دهد [97][98].

۴۷. درباره درمان آنلاین و مبتنی بر اپ چه؟

مداخلات آنلاین و مبتنی بر اپ (مانند HeadsUpGuys، Mantherapy.org، iCBT) موانع انگ را کاهش می‌دهند. متاآنالیزها اثربخشی قابل مقایسه با درمان حضوری برای شرایط خفیف-متوسط نشان می‌دهند [99][100].

۴۸. پدران چگونه می‌توانند سلامت روان را برای پسران الگو کنند؟

پدران به‌طور عمیق سلامت روان پسران را از طریق الگوسازی شکل می‌دهند. الگوسازی سالم شامل: نام‌گذاری احساسات، درخواست کمک در صورت نیاز، بیان آسیب‌پذیری، پردازش تعارض آشکارا، نشان دادن اینکه مردان قوی احساسات دارند [101][102].

۴۹. چه منابعی برای مردان وجود دارد؟

منابع: Movember (movember.com)، Men’s Health Network، HeadsUpGuys، Mantherapy، AFSP، 1in6.org (آزار جنسی مردان)، The Trevor Project (جوانان LGBTQ)، خط ۹۸۸ بحران و خودکشی [103][104].

۵۰. خانواده و دوستان چگونه می‌توانند از مردی که در حال مبارزه است حمایت کنند؟

صبور، در دسترس و بدون قضاوت باشید. مستقیم بپرسید چطور است — مردان اغلب وقتی صریحاً دعوت می‌شوند پاسخ می‌دهند. از «حل کردن» اجتناب کنید؛ ابتدا گوش دهید. کمک‌جویی را آسان‌تر کنید. تهدیدها را جدی بگیرید؛ اگر در خطر است با ۹۸۸ تماس بگیرید [105][106].

References (English, peer-reviewed) 1–50

  1. National Survey on Drug Use and Health (NSDUH). Major Depressive Episode in US Adults. SAMHSA; 2023.
  2. Kessler RC, et al. Sex and depression in the National Comorbidity Survey. J Affect Disord. 1993;29(2-3):85-96.
  3. World Health Organization. Suicide Worldwide in 2019. WHO; 2021.
  4. Addis ME. Gender and depression in men. Clin Psychol Sci Pract. 2008;15(3):153-168.
  5. Cochran SV, Rabinowitz FE. Men and Depression. Academic Press; 2000.
  6. Martin LA, et al. The experience of symptoms of depression in men vs women. JAMA Psychiatry. 2013;70(10):1100-1106.
  7. Real T. I Don’t Want to Talk About It. Scribner; 1997.
  8. Rice SM, et al. Development and preliminary validation of the male depression risk scale. J Affect Disord. 2013;151(3):950-958.
  9. Cameron EE, et al. Prevalence of paternal depression in pregnancy and the postpartum: meta-analysis. J Affect Disord. 2016;206:189-203.
  10. Paulson JF, Bazemore SD. Prenatal and postpartum depression in fathers: meta-analysis. JAMA. 2010;303(19):1961-1969.
  11. Zarrouf FA, et al. Testosterone and depression: systematic review and meta-analysis. J Psychiatr Pract. 2009;15(4):289-305.
  12. Walther A, et al. Association of testosterone treatment with alleviation of depressive symptoms in men: meta-analysis. JAMA Psychiatry. 2019;76(1):31-40.
  13. Lincoln GA. The irritable male syndrome. Reprod Fertil Dev. 2001;13(7-8):567-576.
  14. Diamond J. The Irritable Male Syndrome. Rodale; 2004.
  15. Bhasin S, et al. Testosterone therapy in men with hypogonadism: Endocrine Society guideline. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103(5):1715-1744.
  16. Wu FC, et al. Identification of late-onset hypogonadism in middle-aged and elderly men. NEJM. 2010;363(2):123-135.
  17. Paul KI, Moser K. Unemployment impairs mental health: meta-analyses. J Vocat Behav. 2009;74(3):264-282.
  18. Milner A, et al. Long-term unemployment and suicide: meta-analysis. PLoS One. 2013;8(1):e51333.
  19. van der Heide I, et al. Is retirement good for your health? Systematic review. BMC Public Health. 2013;13:1180.
  20. Mein G, et al. Predictors of attrition in the Whitehall II study. BMC Med Res Methodol. 2012;12:164.
  21. U.S. Surgeon General. Our Epidemic of Loneliness and Isolation. 2023.
  22. Cox D. The State of American Friendship. Survey Center on American Life; 2021.
  23. World Health Organization. Preventing Suicide: A Global Imperative. WHO; 2014.
  24. Schrijvers DL, et al. The gender paradox in suicidal behavior. J Affect Disord. 2012;138(1-2):19-26.
  25. Canetto SS, Sakinofsky I. The gender paradox in suicide. Suicide Life Threat Behav. 1998;28(1):1-23.
  26. Rudd MD, et al. Warning signs for suicide. Suicide Life Threat Behav. 2006;36(3):255-262.
  27. 988 Suicide and Crisis Lifeline. Resources for Help. SAMHSA; 2024.
  28. Centers for Disease Control and Prevention. WISQARS: Suicide Statistics. CDC; 2024.
  29. Department of Veterans Affairs. National Veteran Suicide Prevention Annual Report. VA; 2023.
  30. Hatcher S, et al. Indigenous mental health and suicide. Can J Psychiatry. 2009;54(11):721-722.
  31. Bossarte RM, et al. Suicide risk among veterans: emerging studies. Mil Med. 2014;179(5):509-512.
  32. Zarbo C, et al. Cognitive Processing Therapy and Prolonged Exposure for PTSD. Behav Res Ther. 2017;94:88-95.
  33. Mann JJ, et al. Suicide prevention strategies: systematic review. JAMA. 2005;294(16):2064-2074.
  34. Yip PS, et al. Means restriction for suicide prevention. Lancet. 2012;379(9834):2393-2399.
  35. LivingWorks. ASIST and safeTALK Trainings. LivingWorks; 2024.
  36. Stuart H, et al. Mental Health First Aid: a systematic review. Adv Ment Health. 2014;12(3):137-153.
  37. Dazzi T, et al. Does asking about suicide and related behaviours induce suicidal ideation? Psychol Med. 2014;44(16):3361-3363.
  38. Blades CA, et al. The benefits and risks of asking research participants about suicide: a meta-analysis. Clin Psychol Rev. 2018;64:1-12.
  39. Wenzel A, Brown GK, Beck AT. Cognitive Therapy for Suicidal Patients. APA; 2009.
  40. Bryan CJ, Rudd MD. Brief CBT for Suicide Prevention. Guilford; 2018.
  41. Cipriani A, et al. Lithium in the prevention of suicide in mood disorders: meta-analysis. BMJ. 2013;346:f3646.
  42. Meltzer HY, et al. Clozapine treatment for suicidality in schizophrenia. Arch Gen Psychiatry. 2003;60(1):82-91.
  43. Wilkinson ST, et al. The effect of a single dose of intravenous ketamine on suicidal ideation: systematic review. Am J Psychiatry. 2018;175(2):150-158.
  44. Stanley B, Brown GK. Safety planning intervention. Cogn Behav Pract. 2012;19(2):256-264.
  45. Stanley B, et al. Comparison of safety planning intervention with follow-up vs usual care of suicidal patients. JAMA Psychiatry. 2018;75(9):894-900.
  46. Real T. How Can I Get Through to You? Scribner; 2002.
  47. Pollack WS. Real Boys. Random House; 1998.
  48. Deffenbacher JL, et al. Cognitive-behavioral conceptualization and treatment of anger. J Clin Psychol. 2002;58(8):895-910.
  49. Linehan MM. DBT Skills Training Manual (2nd ed.). Guilford; 2014.
  50. American Psychiatric Association. DSM-5-TR; 2022.

References (continued, 51–100)

  1. Coccaro EF. Intermittent explosive disorder: development of integrated research criteria. Compr Psychiatry. 2011;52(2):119-125.
  2. McLean CP, et al. Gender differences in anxiety disorders. J Psychiatr Res. 2011;45(8):1027-1035.
  3. Vesga-López O, et al. Gender differences in generalized anxiety disorder. J Clin Psychiatry. 2008;69(10):1606-1616.
  4. SAMHSA. National Survey on Drug Use and Health 2023. SAMHSA; 2024.
  5. Erol A, Karpyak VM. Sex and gender-related differences in alcohol use. Drug Alcohol Depend. 2015;156:1-13.
  6. Khantzian EJ. The self-medication hypothesis of substance use disorders. Harv Rev Psychiatry. 1997;4(5):231-244.
  7. Robinson J, et al. The role of self-medication in problematic substance use. Addict Behav. 2009;34(11):896-902.
  8. Petry NM, et al. Comorbidity of DSM-IV pathological gambling and other psychiatric disorders. J Clin Psychiatry. 2005;66(5):564-574.
  9. Sussman S, et al. Prevalence of the addictions. Eval Health Prof. 2011;34(1):3-56.
  10. World Health Organization. ICD-11: Compulsive Sexual Behaviour Disorder. WHO; 2019.
  11. Grubbs JB, et al. Pornography problems due to moral incongruence. J Sex Res. 2019;56(8):969-984.
  12. Pope HG, et al. Adverse health consequences of performance-enhancing drugs. Endocr Rev. 2014;35(3):341-375.
  13. Kanayama G, et al. Anabolic-androgenic steroid dependence. Addiction. 2009;104(12):1966-1978.
  14. Pope HG, et al. Muscle dysmorphia: an underrecognized form of body dysmorphic disorder. Psychosomatics. 1997;38(6):548-557.
  15. Tod D, et al. Muscle dysmorphia: current insights. Psychol Res Behav Manag. 2016;9:179-188.
  16. American Psychological Association. APA Guidelines for Psychological Practice with Boys and Men. APA; 2018.
  17. Wong YJ, et al. Meta-analyses of the relationship between conformity to masculine norms and mental health-related outcomes. J Couns Psychol. 2017;64(1):80-93.
  18. Movember Foundation. Annual Reports and Resources. Movember; 2024.
  19. Connell RW. Masculinities (2nd ed.). University of California Press; 2005.
  20. Mahalik JR, et al. Development of the Conformity to Masculine Norms Inventory. Psychol Men Masc. 2003;4(1):3-25.
  21. Mahalik JR, et al. Masculinity and perceived normative health behaviors. Soc Sci Med. 2007;64(11):2201-2209.
  22. Lamb ME (ed.). The Role of the Father in Child Development (5th ed.). Wiley; 2010.
  23. Pleck JH. Paternal involvement: revised conceptualization. In: The Role of the Father in Child Development. Wiley; 2010.
  24. Amato PR. Research on divorce: continuing trends and new developments. J Marriage Fam. 2010;72(3):650-666.
  25. Sbarra DA, et al. Marital separation and divorce: correlates and consequences. Annu Rev Clin Psychol. 2015;11:393-423.
  26. Gottman JM, Silver N. The Seven Principles for Making Marriage Work. Harmony; 2015.
  27. Johnson SM. Hold Me Tight. Little, Brown; 2008.
  28. Cox D. The State of American Friendship. Survey Center on American Life; 2021.
  29. Bunt S, Hazelwood Z. Walking the walk, talking the talk. Br J Soc Work. 2017;47(2):473-491.
  30. Centers for Disease Control and Prevention. NISVS. CDC; 2022.
  31. Hines DA, Douglas EM. Health problems of partner violence victims. Am J Prev Med. 2015;48(2):136-144.
  32. Dube SR, et al. Long-term consequences of childhood sexual abuse by gender of victim. Am J Prev Med. 2005;28(5):430-438.
  33. 1in6.org. Statistics on Sexual Abuse and Assault of Boys and Men. 2024.
  34. Meyer IH. Prejudice, social stress, and mental health in lesbian, gay, and bisexual populations. Psychol Bull. 2003;129(5):674-697.
  35. King M, et al. A systematic review of mental disorder, suicide, and deliberate self harm in lesbian, gay and bisexual people. BMC Psychiatry. 2008;8:70.
  36. American Psychological Association. Guidelines for Psychological Practice with LGB Clients. APA; 2012.
  37. Addis ME, Mahalik JR. Men, masculinity, and the contexts of help seeking. Am Psychol. 2003;58(1):5-14.
  38. Vogel DL, et al. “Boys don’t cry”: masculine norms, self-stigma, and help-seeking attitudes. Psychol Men Masc. 2011;12(4):368-382.
  39. Kiselica MS, Englar-Carlson M. Identifying, affirming, and building upon male strengths. Psychotherapy. 2010;47(3):276-287.
  40. Liddon L, et al. Gender differences in preferences for psychological treatment. Br J Clin Psychol. 2018;57(1):42-58.
  41. Wilson NJ, Cordier R. A narrative review of Men’s Sheds literature. Health Soc Care Community. 2013;21(5):451-463.
  42. Milligan C, et al. Men’s Sheds and other gendered interventions for older men. Soc Sci Med. 2015;143:122-130.
  43. Cipriani A, et al. Comparative efficacy and acceptability of 21 antidepressant drugs. Lancet. 2018;391(10128):1357-1366.
  44. Serretti A, Chiesa A. Treatment-emergent sexual dysfunction related to antidepressants: a meta-analysis. J Clin Psychopharmacol. 2009;29(3):259-266.
  45. Schuch FB, et al. Exercise as a treatment for depression: a meta-analysis. J Psychiatr Res. 2016;77:42-51.
  46. Stubbs B, et al. An examination of the anxiolytic effects of exercise: a meta-analysis. Psychiatry Res. 2017;249:102-108.
  47. Robinson M, et al. Workplace mental health: a meta-analysis. Occup Environ Med. 2014;71(8):558-565.
  48. Movember Foundation. Ahead of the Game Program. Movember; 2024.
  49. Karyotaki E, et al. Internet-based CBT for depression: meta-analysis. JAMA Psychiatry. 2021;78(4):361-371.
  50. HeadsUpGuys. Men’s Mental Health Resources. UBC; 2024.

References (continued, 101–150)

  1. Lamb ME, Lewis C. The development and significance of father-child relationships. In: The Role of the Father. Wiley; 2010.
  2. Sarkadi A, et al. Fathers’ involvement and children’s developmental outcomes: systematic review. Acta Paediatr. 2008;97(2):153-158.
  3. American Foundation for Suicide Prevention (AFSP). Programs and Resources. AFSP; 2024.
  4. National Alliance on Mental Illness (NAMI). Men’s Mental Health Resources. NAMI; 2024.
  5. SAMHSA. 988 Suicide and Crisis Lifeline. 2024.
  6. SAMHSA. Resources for Family and Friends. SAMHSA; 2024.
  7. Mahalik JR, et al. Examining masculinity norm conformity. J Couns Psychol. 2006;53(2):203-213.
  8. Levant RF. Toward the reconstruction of masculinity. J Fam Psychol. 1992;5(3-4):379-402.
  9. O’Neil JM. Summarizing 25 years of research on men’s gender role conflict. Couns Psychol. 2008;36(3):358-445.
  10. Wong YJ, et al. Examining the relationship between masculinity and mental health: meta-analysis. J Couns Psychol. 2017;64(1):80-93.
  11. Branney P, White A. Big boys don’t cry: men and depression. Adv Psychiatr Treat. 2008;14(4):256-262.
  12. Oliffe JL, et al. “I just feel like I’m broken”. Soc Sci Med. 2017;181:139-145.
  13. Galdas PM, et al. Men and health help-seeking behaviour: literature review. J Adv Nurs. 2005;49(6):616-623.
  14. Yousaf O, et al. Factors associated with delays in medical and psychological help-seeking among men. Health Psychol Rev. 2015;9(2):264-276.
  15. Kilmartin C. The Masculine Self (5th ed.). Cornell University Press; 2018.
  16. Brooks GR. Beyond the Crisis of Masculinity. APA; 2010.
  17. Englar-Carlson M, Stevens MA (eds). In the Room with Men. APA; 2006.
  18. Smiler AP. Challenging Casanova. Jossey-Bass; 2012.
  19. Diamond JS. The Irritable Male Syndrome. Rodale; 2004.
  20. Adler-Baeder F, et al. Improving fathers’ parenting. Fam Relat. 2010;59(3):265-278.
  21. Pruett KD. Fatherneed. Free Press; 2000.
  22. Lewis C, Lamb ME. Fathers: the research perspective. ERIC; 2007.
  23. Bryan CJ. CBT for Preventing Suicide Attempts. Routledge; 2015.
  24. Jobes DA. Managing Suicidal Risk: A Collaborative Approach (2nd ed.). Guilford; 2016.
  25. Linehan MM. DBT Skills Training Manual (2nd ed.). Guilford; 2014.
  26. Brown GK, et al. Cognitive therapy for the prevention of suicide attempts: RCT. JAMA. 2005;294(5):563-570.
  27. Rudd MD, et al. Brief CBT effects on post-treatment suicide attempts in a military sample. Am J Psychiatry. 2015;172(5):441-449.
  28. Linehan MM, et al. DBT for high suicide risk in BPD. JAMA Psychiatry. 2015;72(5):475-482.
  29. Knox KL, et al. The US Air Force suicide prevention program. Am J Public Health. 2010;100(12):2457-2463.
  30. National Action Alliance for Suicide Prevention. Suicide Prevention Resource Center. SPRC; 2024.
  31. National Institute of Mental Health. Men and Mental Health. NIMH; 2023.
  32. National Institute of Mental Health. Suicide Prevention. NIMH; 2024.
  33. SAMHSA. National Helpline: 1-800-662-HELP (4357). SAMHSA; 2024.
  34. RAINN. 1-800-656-HOPE (4673). 2024.
  35. The Trevor Project. Crisis Resources for LGBTQ Youth. 2024.
  36. Veterans Crisis Line. 1-800-273-8255 Press 1. VA; 2024.
  37. National Suicide Prevention Lifeline (now 988). Suicide and Crisis Lifeline. SAMHSA; 2024.
  38. Greenberg N, et al. Managing mental health challenges faced by healthcare workers during covid-19. BMJ. 2020;368:m1211.
  39. Stewart JG, et al. Suicidal thoughts and behaviors in adolescents: meta-analysis. Clin Psychol Rev. 2017;52:11-22.
  40. Coleman D, et al. Race and unidentified suicide deaths. Suicide Life Threat Behav. 2014;44(1):1-10.
  41. Stack S, Wasserman I. Race and method of suicide. Arch Suicide Res. 2005;9(1):57-68.
  42. Anglin DM, et al. From womb to neighborhood: a racial analysis of social determinants of psychosis. Am J Psychiatry. 2021;178(7):599-610.
  43. Williams DR, et al. Race-based residential segregation: implications for mental health. JAMA Psychiatry. 2018;75(6):547-548.
  44. Watkins DC, et al. Black men’s mental health: a critical review. J Black Psychol. 2021;47(8):729-757.
  45. Hammond WP. Taking it like a man: masculine role norms as moderators. Am J Public Health. 2012;102(S2):S232-S241.
  46. Goodwill JR, et al. Mental health: friendships and depression among Black males. Soc Work Public Health. 2018;33(1):26-40.
  47. Centers for Disease Control and Prevention. WISQARS Suicide Statistics by Age and Sex. CDC; 2024.
  48. Statistics Canada. Suicide rates: An overview. Statistics Canada; 2024.
  49. Public Health Agency of Canada. Suicide in Canada. PHAC; 2024.
  50. World Health Organization. Suicide Worldwide in 2019: Global Health Estimates. WHO; 2021.

آماده رسیدگی به سلامت روان خود هستید؟

درمان مبتنی بر شواهد با CBT، ACT، EMDR و نوروفیدبک. مستقیم، عمل‌محور، محرمانه. حضوری در کوکیتلام (ونکوور بزرگ) و آنلاین در سراسر بریتیش کلمبیا. خدمات به انگلیسی و فارسی.

صفحه اصلی همه پرسش‌های متداول

دکتر ساموئل — مشاور بالینی ثبت‌شده و متخصص نوروفیدبک